قدردانی

شاید اگر شما نبودید من هنوز با یک قابلمه ماکارونی در کوچه پس کوچه های نصیرآباد به دنبال حیاطی می گشتم تا سفره ام را پهن کنم تا از دیدن غذا خوردن و خوشحالی بچه ها قلبم آرام شود شما عزیزان همیشه همراهم یک قابلمه ماکارونی سال 89 را تبدیل کردید به دیگ نذری و آن حیاط کوچک را به یک خانه پر از عشق که هر روز و هر ساعت نور خدا از آن ساتع می شود نمی دانم اگر نبودید و اگر دستان من را پر از عاشقانه هایتان نمی کردید چه چیزی جز شرمندگی برای این بچه ها داشتم دستهای خداوند را که از آستین تک تک شما بیرون آمده می بوسم و از اینکه در جمع شما هستم به خودم می بالم

1. صفحه نخست